Contact

x

De maakindustrie laat kansen liggen

20 augustus 2018, Manufacturing, 4 min leestijd

Wat gaat er mis met de goederenstromen tussen magazijn en productievloer?

Productieafdelingen en magazijnen in de maakindustrie werken vaak met de meest geavanceerde apparaten en moderne technologie. Maar de afstemming tussen deze twee afdelingen is gek genoeg een vrij traditioneel, papieren proces. Welke kansen laten productiebedrijven daarmee liggen? In dit blog illustreer ik dat graag met een paar pakkende praktijkvoorbeelden.
 
Ik draai al best een tijdje mee in supply chain-land. Zo werkte ik jaren geleden bij een bedrijf dat levensmiddelen vervaardigt. Het was in de tijd dat de vraag naar ecologische producten sterk toenam en wij wilden daarop inspelen met een speciale productlijn. Onze productievloer moest dus – naast ‘reguliere’ grondstoffen – ook ineens met eco-grondstoffen gaan werken. Dat verliep niet meteen vlekkeloos. Zo gebeurde het een keer dat productiemedewerkers de ecologische grondstoffen gebruikten bij het produceren van een batch niet-ecologische producten. Nou is dat op zich geen ramp, behalve dat het zonde is van het geld. Maar als het omgekeerd was gebeurd, had het misschien wel tot een overtreding kunnen leiden.
Recorded Webinar: Ideale goederenstromen in de slimme fabriek
Ook ben ik een tijd betrokken geweest bij een bedrijf dat componenten maakt. Daar liep de productieafdeling op een gegeven moment tegen ruimtegebrek aan; de opslagplek voor finished goods was afgeladen vol. De productiemedewerkers losten dat op door alle gereed gemelde producten te verplaatsen van de opslagplek op de werkvloer naar de gangen van het magazijn. Dat leidde tot een complete chaos in het magazijn. Want welke pallet hoorde nou bij welke productieorder? En welke batches waren al aan klanten toegewezen en welke moesten nog worden opgeslagen?

De maakindustrie weet van aanpakken

Ik denk dat iedereen in de maakindustrie wel een dergelijke anekdote paraat heeft. Waar mensen werken worden nu eenmaal fouten gemaakt. Maar als me één ding is bijgebleven uit de tijd dat ik in de maakindustrie werkzaam was, is het wel dat de branche wel van aanpakken weet. Problemen worden daardoor altijd opgelost en brandjes worden altijd geblust. Het is alleen niet altijd de juiste structurele oplossing. En zou het niet eigenlijk beter zijn als er helemaal geen brandjes ontstaan?

Terug naar de oorzaak. De brandjes uit de bovenstaande twee anekdotes hadden voorkomen kunnen worden als er een betere afstemming was geweest tussen het magazijn en de productievloer. Want als magazijnmedewerkers de juiste ecologische grondstoffen bij het juiste werkstation en bij de juiste batch hadden geplaatst, was er nooit verwarring ontstaan. En als de productieafdeling de batches direct gereed had gemeld en magazijnmedewerkers daar realtime berichten over hadden ontvangen, was de geïmproviseerde opslag niet nodig geweest.
 
Modern + modern = traditioneel?
De maakindustrie loopt behoorlijk voorop wat technologische innovaties betreft. Vaak zijn de productievloer én het magazijn met de meest geavanceerde apparaten en technologieën uitgerust. Het is alleen jammer dat organisaties de waarde van deze technologieën maar half benutten. Want wat heb je aan al dat moderne, technologische ‘geweld’ in het magazijn en op de productievloer als de afstemming over goederenstromen tussen deze twee afdelingen nog traditioneel is ingestoken? Wat schiet je ermee op om twee afdelingen apart van elkaar digitaal te laten werken als de onderlinge communicatie over het toeleveren van materialen of grondstoffen en gereed melden van eindproducten nog met lijstjes en papieren orders verloopt?
 
Deze traditionele manier van werken weerhoudt organisaties ervan om te bieden wat klanten tegenwoordig verwachten: een snelle levering en een soepel proces. En het zorgt intern voor behoorlijk wat onrust, waardoor de antwoorden op de volgende vragen onduidelijk blijven:

  • Zijn er op tijd voldoende materialen aanwezig, zodat de productie geen onnodige stilstand heeft?

  • Hoe voorkom je dat er verwarring en chaos ontstaat doordat productiematerialen van meerdere batches bij een werkstation worden neergelegd?

  • Liggen de juiste materialen bij het juiste werkstation?

  • Hebben de eindproducten het juiste kwaliteitskenmerk?

  • Wat moet er gebeuren met productiematerialen die overblijven?

  • Worden de eindproducten op tijd weggehaald?

  • Wat moet de magazijnmedewerker prioriteit geven: het weghalen van gereed gemelde eindproducten, het picken van klantorders of het lossen van inkomende goederen?

  • Hoe krijg je realtime inzicht in plaats van bijvoorbeeld per ploeg?

  • Hoe zorg je ervoor dat de tijd tussen einde productie en beschikbaarheid voor levering zo kort mogelijk is?

De oplossing is…
In mijn volgende blog geef ik tips om de processen, goederenstromen en communicatie tussen magazijn en productievloer te optimaliseren. Hoe bouw je aan een slimme fabriek? Hoe besteed je de productietijd zo optimaal mogelijk? En hoe kom je eenvoudig tegemoet aan wensen van de klant? Hou deze blogpagina in de gaten voor de antwoorden!